Memory

Chermaine v.h. Griends-Veen
“Moppie”
12-04-1996 / 26-07-2005

Helaas moesten wij jou op die fatale dag laten gaan.

Al die pijn die jij steeds had, konden ook wij niet meer aan.

Allerlei medicijnen hebben we geprobeerd,

Maar keer op keer gingen al die pogingen verkeerd.

Het was zo moeilijk om jou te moeten laten gaan,

maar we konden je daar niet mee zo ziek laten staan.

Waar je nu bent is geen pijn en verdriet,

want dat is iets, dat verdien jij niet.

Het zonnetje was jij in ons leven,

Het lichtpuntje was jij voor altijd,

Liefde heb je ons geven,

Zonder ook maar enig spijt.

Rust zacht lieve meid.

____________________________

Bono
11-04-2006 / 01-06-2006

4 weken oud was je toen je hier kwam,

ziek, verzwakt en heel bang.

Met veel liefde pepte we je op,

en een paar weken later tilde je eindelijk je hoofdje naar ons op.

Je wilde zo graag, je zat vol met vuur,

Helaas was dit maar van korte duur.

Een tragisch ongeluk maakte een einde aan jou leven,

iets wat ik mezelf nooit zal kunnen vergeven.

In mijn ziel vind je iedere dag nog spijt,

Dit raak ik mijn hele leven niet meer kwijt.

Maar iedere dag ben je in mijn hart,

en ik weet dat je op me wacht daarboven, met smart.

Ondanks alles weet ik dat jij het me wel kan vergeven,

zodat ik toch met mezelf zal kunnen leven.

Rust zacht, mijn lieve knul.

____________________________

Chansi Ts’in Fatinat Al Sjark
09-01-1996 / 18-03-2009

Nu je uit m’n leven bent
Weg uit mijn bestaan
Niemand die ooit de reden kent
Waarom jij moest gaan

Iemand waar je zo van houd
Raak je zomaar kwijt
Jouw geblaf tegen mij
Zijn verleden tijd

Ik lees je naam in de sterren
Overal waar ik ga, ben of sta
Fluisterend hoor ik van verre
Jouw geluid, je leeft nog elke dag

Kan ik verder zonder jou
Staat de tijd nu stil
Was je nog maar even hier
‘Tis alles wat ik wil

Alle vragen ik die ik je stellen wou
Dingen waar ik nog mee zat
Weet dat ik je missen zal
En dat ik van je hou